Pass 'm naar mij.
Schiet 'm erin.
Het gaat niet zo goed met haar.
- Dag, schat. - Hoi, mam.
Waarom heb je me niet wakker gemaakt?
Je moet slapen.
Ik praat liever met jou.
Heeft papa je alles verteld?
Alles komt goed.
Ik zal altijd bij je zijn.
Altijd.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Je gaat niet dood.
Dat beloof ik je.
Je gaat niet dood. Dat laat ik niet gebeuren.
Ik kan 'm niet achterlaten.
- Hij heeft me nodig. - Het is maar voor twee weken.
- Ik kan 't niet. - We zijn geen vreemden.
Ik ben je broer. We zijn familie.
Als je die deal in Tokyo afsluit, zitten Mark en jij goed.
- Dan kun je altijd bij 'm blijven. - Ik wil doen wat 't beste is.
Het is moeilijk.
Maar je moet deze kans benutten. Voor jou en voor Mark.
Het zal 'm goed doen om bij andere kinderen te zijn.
Ik breng 'm zelf wel naar Maine.
We moeten wat tijd met elkaar doorbrengen.
Hé, copiloot.
Je mist heel wat moois, terwijl je 't heelal bombardeert.
Ik weet dat je verdriet hebt, maar sluit je toch niet zo af.
Ze komt terug.
Misschien niet als zichzelf, maar ze komt terug.
Ik mis haar ook.
Maar ze is er niet meer.
Ze zijn er.
Jullie hebben 't gehaald.
- Elf staten in drie dagen. - Zeg oom Jack 's gedag.
- Wat 'n mooi meisje. - Ze lijkt op haar moeder.
- Hoe is 't, Mark? - Gaat wel.
Ik zal je 't huis laten zien.
Niet tegenstribbelen. Ze krijgt altijd haar zin.
Kijk 's wie hier is.
Kijk nou toch 's.
Niet te geloven dat 't al tien jaar geleden is.
- Ik stel dit erg op prijs. - Janice zou 't ook gedaan hebben.
Henry, kom naar beneden.
Denk om de gastvrijheid.
Ik heb er twee gemaakt. Nu zijn we broers.
Alsof eentje nog niet genoeg was.
- Ik heb Alice Davenport gesproken. - De therapeute van 't ziekenhuis?
Ze wil graag met Mark praten terwijl jij weg bent.
Dat is een goed idee. Hij sluit zich voor mij af.
- Heeft iedereen alles? - Ja, hoor.
- Dit is geweldig. - Wil je wat sla?
- Ze hebben de vuurtoren gesloopt. - Die op de rotspunt?
- Ik was gek op die vuurtoren. - Wij ook.
Daar hebben jullie toch voor 't eerst...
Daar hebben je vader en ik onze eerste picknick gehouden.
Zo gaat 't niet. Hier.
Hiermee haal je het binnenste eruit.
Dat doe je zo.
Wacht.
Het komt wel goed met hem.
Je begrijpt 't toch wel, hè?
Ik laat je nu achter, zodat...
Zodat ik je daarna nooit meer alleen hoef te laten.
Het is maar voor twee weken. Misschien korter.
Kop op.
Het is kerstvakantie. Ga leuk met Henry spelen.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
We zijn heel gauw weer bij elkaar.
Dat beloof ik.
Geef me 'n zoen.
Ik hou van je.
Niet zo snel. Moet je niet ontbijten?
Heb je lekker geslapen?
Heeft Henry je niet wakker gehouden?
- Nee, hoor. - Mooi.
We zijn heel blij dat je bij ons bent.
Mark, kom nou.
Ik zie je wel bij 't middageten.
Goed gevangen. Gooi 'm terug.
Heb je last van hoogtevrees?
Mooi zo. Ik zie je boven wel.
- Kom je? - Tuurlijk.
Kom op. Het is helemaal niet moeilijk.
Help me even.
Denk je dat je kunt vliegen als ik je loslaat?
Help.
Een granaat.
Moet je dit zien.
Mooie worp.
- Wat gebeurt hier? - Tijd om op te stappen.
Kom hier, stelletje etters.
Wacht op mij, Henry.
Gaaf.
Wat zit er in dat doosje?
- Toe maar. - Daar krijg je kanker van.
Nou en? Je gaat toch wel dood.
- Heb je je moeder gezien toen ze dood was? - Ik wilde wel, maar ik mocht niet.
Je had wel moeten kijken. Dat is belangrijk.
Mensen praten niet graag over de dood. Je moet 't onderzoeken.
- Wetenschappelijk. - Zo voelt 't anders niet.
Hoe zag ze eruit toen je haar voor 't laatst zag?
Bleek.
Ik heb m'n broertje Richard goed bekeken toen ie verdronken was.
- Is je broertje verdronken? - Hij was helemaal blauw.
Je had naar haar ogen en lippen moeten kijken.
Je had haar aan moeten raken. Voelen of ze warm of koud was.
- Hou je kop over m'n moeder. - Ik bekijk 't wetenschappelijk.
- Hou je kop of je krijgt 'n dreun. - Probeer 't maar.
Dan gooi ik je hier naar beneden.
Het spijt me. Dat was stom.
Ik weet niet hoe ik me zou voelen als ik geen moeder had.
Zijn we weer vriendjes?
- Wat was die vent eng. - Hij was zo groot.
Jij ging er als 'n haas vandoor.
Het is al laat. Zo is 't genoeg.
Ik meen 't. Ik wil geen piepje meer horen.
- Hé, Henry... - Wat?
- Ik vond 't heel leuk vandaag. - Morgen wordt 't nog leuker.
- Lees je Skeleton Man wel 's? - Wie?
Een superheld die nooit doodgaat, omdat ie al dood is.
- Lees jij nooit strips? - Dat is slecht voor je hersens.
Leuk je gekend te hebben.
Kom op.
Kom nou mee.
Gaaf beest.
- Is dat niet je moeder? - Ze staat daar heel vaak.
- Waarom? - Om aan Richard te denken.
Vreemd, hè? Kom, ik laat je m'n nieuwe uitvinding zien.
Kom dan.
- Waar gaan we heen? - Naar m'n schuurtje.
Gaaf.
Waar is 't voor?
Ik heb er drie maanden aan gewerkt. Mooi, hè?
Je trekt die kabel naar achteren.
Pak 'n bout. Toe maar. Laden.
Nu richten we op de kat.
Je moet haar niet raken, alleen laten schrikken.
Prima schot.
Het vizier is nog niet helemaal goed.
Dit is 'n welkome afwisseling.
De meeste patiënten willen alleen maar praten.
- Ik heb niks te zeggen. - Volgens je vader wel.
- Hij wil dat ik over mama praat. - Dat helpt soms.
- Ik kan 't wel aan. - O ja?
- Ik moet wel. - Waarom?
Als je iets belooft...
Als iets jouw schuld is...
Wat heb je gedaan?
Ik heb iemand dood laten gaan.
Wat is er?
Je bent 't wel. Je bent teruggekomen.
Ik wist wel dat je terug zou komen.
Ik ben bij je.
Rustig maar.
Ik weet dat je haar mist.
- Je hebt 'n stukje met blauw. - Dat is de lucht.
- En 't heeft een rechte kant. - Dan moet 't hier.
Heel goed.
- Vind je 't hier leuk? - Tuurlijk.
We zullen goed voor je zorgen, dan ben je niet verdrietig meer.
Het is negen uur. We vertrekken.
- Jij niet. - Waarom niet?
- Hij is ook mijn vriendje. - Tot straks.
Jullie met je stomme geheimen. Ik heb ook geheimen en ik zeg niks.
- Status? - Geladen en gereed.
- Probeer dat bord te raken. - Nee.
- Die lamp dan. - Nee.
Doelwit in zicht.
Wat doe je nou?
Ik wilde 'm alleen laten schrikken.
Heb je geen gevoel voor humor?
Geeft niks. Ik raap ze wel op. Ze vallen altijd op de grond.
Is ze niet mooi?
Vond je haar aardig?
Dat vond iedereen. Ze was een fantastisch mens.
Ze hield heel veel van je.
De laatste keer zei ze dat ze altijd bij me zou zijn.
Dat is waar.
Je moeder leeft voort in jou. Ze zal altijd 'n deel van je zijn.
En van jou.
Is dat Richard?
- Je mist 'm vast. - Zeker weten.
Mark, ik wil je wat laten zien.
Ga maar. Ik zet ze wel terug.
Wat voeren jullie daar uit?
Dat is streng geheim.
Ik vind 't erg van die hond. Het ging per ongeluk.
Denk je dat ik zoiets met opzet zou doen?
Wat wil je me laten zien?
Ik wil je voorstellen aan een heel speciaal iemand.
- Wie is dat? - Meneer Snelweg.
- Wat ga je met 'm doen? - Dat hangt ervan af.
- Waar vanaf? - Van jou. Of je me helpt.
- Hoezo? - Dit wordt iets geweldigs.
Iets wat je nooit meer vergeet.
Doe je mee?
- Waar gaan we heen? - We zijn er al.
Help even. We hijsen 'm hierop.
Kom op, meneer Snelweg. Kijk maar 's goed.
Arme meneer Snelweg. Hij denkt aan 't einde.
- Hij is 't leven zat. - Wat?
Zeg maar dag met je handje.
Kom mee, wegwezen.
Ik wist van niks. Je had niks gezegd. Hoe kon je dat nou doen?
Hou je stil.
- Weet je wel wat je gedaan hebt? - We hebben 't samen gedaan.
- Misschien heb je iemand vermoord. - Met jouw hulp.
- Ik wist niet wat je ging doen. - Ik heb medelijden met je.
Je weet niet hoe je lol moet maken.
Je bent altijd bang. Dat was ik vroeger ook.
- Tot ik 't ontdekte. - Wat ontdekte?
Als je eenmaal weet dat je alles kunt doen, ben je vrij.
Dan kun je vliegen.
Niemand kan je wat maken.
Niemand.
Je moet niet bang zijn om te vliegen.
Je bent gek.
Ik had je iets geweldigs beloofd. Iets onvergetelijks.
Je zou me dankbaar moeten zijn.
Ik sta op Route 233, waar zich een kettingbotsing heeft voorgedaan.
Volgens de politie is het een wonder dat er geen zwaargewonden zijn.
Vier personen hebben lichte verwondingen opgelopen
en zijn inmiddels uit het ziekenhuis ontslagen.
Toe maar. Vertel 't hem maar. Of we vertellen het hem samen.
Mark heeft me overgehaald. Het was maar 'n spelletje.
Ik wist niet wat we gingen doen.
Pak 'm niet te hard aan. Hij doet zo omdat ie z'n moeder mist.
Waar wachten we op. Kom op.
Mark wil je iets vertellen.
- Wat is er met Mark? - Hij doet 'n beetje vreemd.
Ik ga wel kijken of alles oké is.
Ik zei tegen papa dat ik ging kijken of alles oké was.
- Is alles oké? - Laat me met rust.
Jou met rust laten? Dit is mijn kamer.
We mogen morgen gaan schaatsen.
Wat heb ik je gezegd over mijn kamer?
Maar jullie deden niks.
Je geeft geen antwoord, dus ik zal 't je zeggen.
Je mag niet in m'n kamer komen. Helemaal nooit.
Dat heb je mis. Het is nu ook mijn kamer.
En van mij mag ze blijven.
Mam, ze vechten.
Je vindt m'n zusje aardig, hè? Zo'n lief, klein meisje.
Het zou toch jammer zijn als er iets met haar gebeurde.
Dat zou je verdriet doen. Een ongeluk zit in 'n klein hoekje.
Vraag m'n moeder maar naar Richard.
Jongens toch. Wat gebeurt hier?
Sorry. Het was maar 'n spelletje.
We vochten niet. Zo is 't toch, Mark?
Dat klopt.
Doe dan niet zo ruw. Het leek wel of jullie elkaar gingen afmaken.
Susan zei dat je hier was.
Je was onze afspraak zeker vergeten.
Ik had geen zin om te praten.
Praten helpt. Het hielp de vorige keer toch ook?
U bent dokter.
- U weet veel. - Dat ligt eraan.
Wat maakt mensen volgens u slecht?
We noemen iemand slecht als we niet meer proberen 'm te begrijpen.
Overal is 'n reden voor.
En als er geen reden is? Als iets gewoon zo is?
Denk je dat jij slecht bent, omdat je je moeder dood hebt laten gaan?
Je weet dat dat niet waar is.
Stel dat 'n jongen slechte dingen doet omdat ie dat leuk vindt.
Is hij dan niet slecht?
Ik geloof niet in 'slecht'.
Dat zou u wel moeten doen.
Kom op, Connie. Het is tijd voor 't middageten.
- Met Henry. - Met oom Jack.
- Is Mark in de buurt? - Hij is er even niet.
- Weet je waar hij is? - Geen idee.
- Hebben jullie 'n hoop lol? - Heel veel.
Hij vindt 't hier heel leuk. Wij vinden hem ook leuk.
- Zeg je even dat ik gebeld heb? - Doe ik.
- Wat gaan jullie vanmiddag doen? - Niks bijzonders.
Je moeder en ik gaan vanavond uit eten.
Kunnen jullie op jezelf passen zonder dat er gedonder van komt?
- Mag ik Monster Theater zien? - Dat kunnen je hersens niet aan.
- Jij bent hier niet de baas. - Wel waar, gespuis.
- Zo is 't wel weer genoeg. - Wat is gespuis?
- Mark wil in Richards kamer slapen. - Niet waar.
- Hij vind 't een leuke kamer. - Goed idee.
Wallace, we hebben dit al 's besproken.
- Ik wil helemaal niet... - Niet liegen.
Denk er 's over na. Die kamer begint op 'n museum te lijken.
Het is niet voor altijd. Ik ben er gewoon nog niet aan toe.
- Er zijn boven kamers genoeg. - Henry verzint maar wat.
Het is juist goed als Mark in die kamer slaapt.
Ik zeg niet dat we alles weg moeten gooien.
- Ik wil 't er nu niet over hebben. - We moeten 't onder ogen zien.
Dat doe ik ook.
Ik zie 't iedere dag onder ogen. Jij vergeet hem.
Huil nou niet.
- Je ziet er mooi uit. - Moeten jullie echt weg?
We zijn dit al weken van plan.
Het nummer van 't restaurant ligt bij de telefoon.
We komen niet laat thuis.
Weet je wat? We gaan verstoppertje spelen.
- Ik verstop me eerst. - Wacht, ik weet wat leukers.
Wedden dat ik haar 't eerst vind?
Connie, waar ben je?
- Dat is niet eerlijk. - Niet eerlijk?
Denk je dat dit 'n spelletje is?
Connie, waar ben je?
Wat gebeurt hier?
- Dit is leuk. Nog 'n keer. - Het is bedtijd.
Ze wil nog een keer.
En als ik je nou 'n verhaaltje voorlees?
Connie wil geen verhaaltjes, hè?
Wel waar, gespuis.
'Alle meisjes riepen luid: Onze blindedarm moet er ook uit.'
'Gelukkig zijn jullie gezond en wel. Nu oogjes toe, zei juf Clavell.'
'Ze draaide zich om en doofde het licht. En daarom kan dit boek nu dicht.'
Wat 'n schattig verhaaltje.
- Wat doe je? - Ik wil m'n zusje instoppen.
Wat 'n schatje.
Denk je nou echt dat ik haar wat zou aandoen?
Wat wou je doen?
Haar de hele nacht bewaken?
- Richards ongeluk was niet jouw schuld. - Wel waar.
Dat was het wel.
Ik heb 'm alleen gelaten.
Hij zat in bad en ik ging de telefoon opnemen.
Het was niet jouw schuld.
Ga nou maar naar 't ziekenhuis.
Zal ik Connie naar de Andersons brengen?
Ze is met Henry gaan schaatsen.
- Kijk uit. - Waar zijn je schaatsen?
Er is 'n meisje door het ijs gezakt.
Kijk uit. Aan de kant.
Help me, Henry.
Henry, help me nou.
Aan de kant. Achteruit.
Alles is in orde.
Ze hebben haar er op tijd uitgehaald. Alles komt goed.
Godzijdank is alles goed met haar.
Ik moet je iets vertellen.
Ik weet 't niet zeker. Ik was er niet echt dichtbij.
Volgens mij was wat er op 't ijs gebeurde geen ongeluk.
- Hoe bedoel je? - Het ijs was te dun.
Henry draaide haar in 't rond. Ze gingen veel te snel.
Toen liet ie haar los. Hij slingerde haar naar 't dunne ijs.
Henry zei dat ie 'n hekel aan haar had.
- Wat bedoel je nou toch? - Precies wat ik zeg.
Connie is niet uitgegleden. Je weet niet hoe hij is.
Henry probeerde Connie te vermoorden.
Hou op. Je liegt.
Henry is mijn zoon en ik hou van 'm.
Ik wil zulke leugens niet nog 's horen.
- Ik had je niet gezien. - Maak haar niet wakker.
Wat doe je hier?
- Ik maakte me zorgen om Connie. - Ze komt er wel weer bovenop.
- Is ze al wakker geweest? - Heel even maar.
Ze is nog erg in de war.
Ze herinnert er zich vast niet veel meer van.
Mooi zo. Het is beter voor haar dat ze alles vergeet.
- Wat is er precies gebeurd? - Het was 'n ongeluk.
Ik vond haar altijd 'n vervelend kind.
Maar sinds gisteren weet ik pas hoeveel ik om haar geef.
Zo gaat dat.
Ik ga nu maar naar huis.
- Laat maar. Ik zie je thuis wel. - Zeg je even dat ik geweest ben?
- Hoe gaat 't met je? - Je moet terugkomen.
- Wat is er? - Het gaat om Henry.
- Hij doet vreselijke dingen. - Hoe bedoel je?
Iedereen vindt 'm fantastisch, maar hij is slecht.
Hij heeft 'n hond vermoord met 'n wapen dat stalen bouten afschiet.
En gisteren heeft ie geprobeerd om Connie te vermoorden.
- Is Wallace in de buurt? Of Susan? - Ik heb 't ze verteld.
Maar ze geloven me niet. Niemand gelooft me.
- En Dr Davenport dan? - Die denkt dat ik in de war ben.
Ga naar haar toe en vertel haar alles.
- Ik kom gauw terug. - Schiet op.
Hoe gaat 't tussen jullie tweetjes?
Fijn dat je er bent.
- Wat doe jij hier? - Hij wil je helpen.
- Jullie hebben blijkbaar problemen. - Dat komt door hem.
- U staat aan zijn kant, hè? - Ik sta ook aan jouw kant.
Niet waar. U gelooft ook al alles wat hij u wijsmaakt.
Wacht nou.
- Dit was niet m'n bedoeling. - Het is niet jouw schuld.
- Mark heeft 't nu erg moeilijk. - Is alles in orde met hem?
- Hoe bedoel je? - Misschien moet ik niks zeggen.
Maar soms als we alleen zijn,
ben ik gewoon bang voor 'm.
Waarom?
- Wat doet hij dan? - Dat moet u me niet vragen.
- Dat kan ik u niet vertellen. - Waarom niet?
- Mark is m'n vriend. - Dit is geen klikken. Echt niet.
- Vertel me alsjeblieft alles. - Alles?
Je hebt 'n interessante sessie gemist.
- Wat heb je haar verteld? - Dat is vertrouwelijk.
Je moet ophouden met liegen. Niemand gelooft je.
Vroeg of laat komen ze erachter.
Wie? M'n vader en moeder?
Ik heb je moeder alles verteld.
Waarom zou ze jou geloven? Ze is mijn moeder.
Dat heb je mis.
Ze is wel m'n moeder.
Ben je gek? Jouw moeder wordt opgegeten door de wormen.
Ze zou altijd bij me blijven en dat doet ze via jouw moeder.
Dat snap jij toch niet. Maar 't is waar. Ze is nu mijn moeder.
Probeer me niet te verneuken.
Had je trek?
Ga je gang. Eet. Drink.
- Ik zal je niet tegenhouden. - Wat heb je gedaan?
Wat ik gedaan heb?
Ik snap 't al.
Je denkt dat ik iets in het eten heb gedaan.
Denk je nou echt dat ik zoiets zou doen?
Er is iets met Mark. Kom snel.
- Hou op. - Je begrijpt 't niet.
Hij wil jullie vergiftigen.
Hou alsjeblieft op.
- We praten morgen wel. - Waarom?
Niemand gelooft me.
Het gaat wel weer.
Jack is over 'n paar dagen terug.
We redden 't wel tot die tijd.
Ga naar bed.
Mam? Wat doe je?
Ik keek gewoon wat rond.
Als er iets mis was, zou je 't me toch wel vertellen, hè?
Hoe bedoel je?
- Als kind doe je soms dingen... - Wat voor dingen?
- Dingen waarover je je schuldig voelt. - Ik heb nergens last van.
Kijk 's wat ik gevonden heb.
Hoe kom je daaraan?
Dat weet je best.
Ik kon 't na Richards ongeluk nergens vinden.
- Heb jij 't al die tijd gehad? - Het was eerst van mij.
Je wist dat ik 't zocht.
Hoe kom je eraan?
Hoe kom je hieraan?
Ik heb 't gepakt.
Ik wilde iets hebben dat me aan Richard herinnerde. Dat is alles.
Mag ik 't terug?
Nee, je krijgt 't niet terug.
Maar 't is van mij.
Geef hier.
Wat doe je nou?
- Ik mis iemand. - Wie dan?
Heb je gehuild toen je moeder begraven werd?
Hoezo?
Je moet huilen als je moeder begraven wordt, maar ik weet 't niet.
- Dat kun je niet doen. - Wat?
- Haar iets aandoen. - Denk je dat ik m'n eigen...
- Wacht 's even. - Wat?
Ik bedenk net dat ze niet mijn moeder is, maar de jouwe.
Je zei toch dat ze nu jouw moeder is.
Jouw moeder of de mijne. Wat maakt 't uit?
- We zullen haar allebei missen. - Ik vermoord jou eerst.
Arme Mark. Zo gewelddadig. Zo gestoord.
Als je niet oppast, sluiten ze je op.
- Ik zou je nu kunnen vermoorden. - Doe maar. Ram 'm er maar in.
Je moet wel hard duwen. Het bloed spuit straks door de hele kamer.
Toe dan.
- Henry, heb jij... - Papa, help.
Waar ben jij in godsnaam mee bezig? Vertel op.
- Hij is zichzelf niet. - Je had 'm pijn kunnen doen.
Hij wil mensen pijn doen.
Jammer dat we geen vrienden kunnen zijn.
- Hij gaat haar vermoorden. - We gaan met Dr Davenport praten.
- Geloof me nou. - Rustig nou.
- Als 't niet anders kan... - Je begrijpt 't niet.
Je blijft hier tot je wilt praten.
Oom Wallace...
Ik ga 't schuurtje opruimen.
Hou op. We moeten praten.
Zullen we gaan wandelen? Net als toen ik klein was?
Pas op voor 't glas. Rustig maar.
Je moet me de waarheid vertellen.
- Wat is er met Richard gebeurd? - Weet je dat dan niet?
- Ik wil 't van jou horen. - Ik was beneden aan 't spelen.
Lieg niet tegen me.
Vertel op.
Heb jij Richard vermoord?
Wat dan nog?
- Wat? - We zoeken hulp voor je.
Je ziet er niet zo best uit. Jij hebt hulp nodig.
- Je moet me vertrouwen. - Dat kan ik niet.
- Je wilt me wegsturen. - Dat is niet waar.
Je wilt me in zo'n tehuis stoppen.
Ik ga nog liever dood.
Zoek je mij soms?
Dacht je echt dat ik zou springen? Dan ken je me toch niet echt.
Ik vermoord je.
Hou vol, Henry. Hou me vast.
Niet loslaten. Hou me vast, Mark.
- Mam, trek me op. - Trek je op.
- Hou vol. - Mam, ik hou van je.
- Mam, ik heb je andere hand nodig. - Help me.
- Hou je vast. - Help me.
- Hou me nou vast. - Mam, trek me op.
Mam, ik hou van je.
- Hou vol. - Mam, help me.
Henry is er niet meer en wij zijn nu veilig.
Soms moet ik er 's nachts aan denken.
Niet aan Henry, maar aan Susan.
Als ze 't over kon doen, zou ze dan dezelfde keuze maken?
Ik zal 't me altijd blijven afvragen.
Maar ik zal 't haar nooit vragen.
Ondertiteling DVD: Visiontext